lunes, 3 de noviembre de 2014

La fiesta de la insignificancia, de Milan Kundera

Proxectar unha luz sobre os problemas máis serios e á vez non pronunciar unha soa frase seria, estar fascinado pola realidade do mundo contemporáneo e á vez evitar todo realismo, así é "La fiesta de la insignificancia".

Quen coñeza os libros anteriores de Kundera sabe que non son en absoluto inesperadas nel as ganas de incorporar nunha novela algo «non serio». En "La inmortalidad", Goethe e Hemingway pasean xuntos durante moitos capítulos, charlan e pásanllo ben. E en "La lentitud", Beira, a esposa do autor, di ao seu marido: «Ti dixéchesme moitas veces que un día escribirías unha novela na que non habería ningunha palabra seria... te advírtoo: vai con coidado: os teus inimigos axexan». 

Pero en lugar de ir con coidado, Kundera realiza por fin plenamente nesta novela o seu vello sono estético, que así pode verse como un sorprendente resumo de toda a súa obra. Miúdo resumo. Miúdo epílogo. Miúda risa inspirada na nosa época, que é cómica porque perdeu todo o seu sentido do humor. Que pode aínda dicirse? Nada. Lean!

Podes atopalo na biblioteca có rótulo: N KUN fie novidades humor



No hay comentarios: